Laatste dagje Myanmar

Na een nachtrit van 16 uur zijn we weer terug in de hoofdstad Yangoon. De temperatuur is de hoogte ingegaan, het droogteseizoen komt eraan en snel. Het is tijd om een fris briesje en wat water op te zoeken. Gaan we dat wel vinden in Laos en Vietnam?

De boottrip van Mandalay naar Bagan was heerlijk (bedankt Alexander voor de tip!). Heerlijk soezen op het dek, de MP3 speler op de oortjes en genieten van de ondergaande zon, super! Misschien een beetje a-sociaal, maar dat mag na een hele namiddag manillen (= typisch westvlaams kaartspel volgens Stijn). Tijdens de boottrip zijn we nog een andere Belg tegengekomen, een Westvlaamse schrijnwerker. Ik heb heel veel sympathie voor ondernemende handenarbeiders, maar na de vele seksistische opmerkingen en domme Limburgergrappen ben ik weggevlucht. Niet al te subtiel en volwassen, maar ik wou gewoon weg. Mijn taak voor deze reis is dan ook meer assertiviteit ontwikkelen. Stijn heeft al een 10-puntenprogramma opgesteld ;) Ik was ook al een beetje uitgevlogen tegen iemand van de Bijbelschool, grrrr zo'n arrogant manneke! Het derde conflict zal dus beter verlopen, waar een reis toch niet goed voor is.

In Bagan hebben we heel veel tempels, pagodas, stupas en terrasjes bezocht, zeer leuk indrukwekkend, voornamelijk die laatste. Terwijl Bagan het meest toeristische oord van Myanmar is, heb je nog de indruk er alleen rond te lopen. Het enige vervelende is het afschepen van de "do you need some postcards" kinderen en de "I am a painter, do you want one?" mannen.

Komend weekend gaan we weer heel wat kilometertjes vreten. Hopelijk vinden we een interessante manier om zo snel mogelijk van Bangkok naar Laos te gaan.

En nu moet ik doorgaan. Over 20 minuutjes heb ik met Stijn afgesproken aan, jawel, weer een tempel. We gaan onze laatste Kyats opmaken en ik wil nog een paar mensen gelukkig maken met een paar Tshirtjes.

Kussies op de snoet!

Waar moet ik beginnen ...

... zoveel gezien, gedaan, opgemerkt, ontdekt deze laatste 2 weken in Myanmar. We zijn van de hoofdstad Yangoon doorgetrokken naar het noorden. Het was bijna een trip van 24 uur, maar tegen alle verwachtingen doenbaar; eerst 12 uur in een bus (als enige toeristen werden we naar onze plaats geescorteerd - ze zijn hier super vriendelijk en hulpvaardig), dan 2 uur in een minibuske (stijn kreeg nauwelijks zijn benen tussen de zetels - maar prachtig natuur bij zonsopgang) en tenslotte 6 in de trein (eerst lastig gevallen door een dronken soldaat, pochend met het geld dat hij verdiende onder dit vreselijk bewind - super leuke contacten met de plaatselijke bevolking). De Myanmar zien immers niet zo veel toeristen (sinds 1995 kan je hier komen). De mensen in de bergdorpjes noemen ons Engle; om 2 redenen, we spreken Engels en ze zijn gekoloniseerd geweest door Groot Brittanie.
Het meest schitterende aan Myanmar vind ik de natuur; ongelooflijk wat voor bomen je hier ziet, je moet al in een kring staan van 8 mensen om de stam te omarmen. In een land waar de mensen het niet zo goed hebben (ze blijken wel gelukkig, maar hun grootste probleem is de overheid - 60% van de inkomsten gaat naar militaire doelen en 0.5% naar gezondheidszorg), hebben de dieren en de natuur heel wat bewegingsruimte en voorrechten. Tot nu toe hebben we al heel wat bos, bergdorpjes, weiden en rijstvelden doorwandeld. Niet 1, maar 2 trekkingen hebben we achter de rug, ik heb mijn wandelschoenen al goed kunnen gebruiken. Als je een aantal dagen met een lokale gids optrekt, kom je dan ook heel wat te weten. Buiten de zware kost over de overheid, het regime en dergelijke, kon ik het niet laten mij te informeren over de jongerencultuur; hoe leren beide sexen elkaar kennen in een land zonder schuimTD's, jeneverfeesten en Pukkelpop? Ja, meestal vinden ze elkaar op het plaatselijk oogstfestival of op school en misschien wel in de theehuizen (maar iedereen is daar zo gereserveerd). Verder zijn Britney Spears en David Beckham nogal in en natuurlijk Jacky Shan. De uitbater van het vorige guesthouse kende de Mussels from Brussels,wow, waar je als Belgische toch niet trots op kan zijn! ;)
De boerderijdieren zijn hier heel leuk om te zien, de varkentjes hebben hier veel ruimte en krijgen een appart hok in de tuin, de ossen en koeien zien er zo gezond en mooi verzorgd uit. Mijn memory stick staat vol met foto's van varkens en koeien, oeps, dat wordt saai met de fotoreportage van mijn reis. Ik zal het vanaf nu beginnen te compenseren met tempels, stupas, pagodas en boedhas. Morgen gaan we met de boot naar Bagan, de stad met 3000 tempels. Een boottrip van 9 uur (en we hebben de expresboot genomen); alle transport neemt heel veel tijd.
Ik heb het hier ongelooflijk naar mijn zin. Het enige wat mij ontbreekt, zijn jullie!!! snif, snif

dikke kussen en tot later!

Wow, toch internet, maar moeizaam

Yangoon is weer een nieuwe impressionante stad. Een klein cultuurshockje achter de rug. De overgang van het toch wel toeristische Thailand naar een land waar je als blanke een serieuse bezienswaardigheid bent, is even slikken. Alle mannen lopen hier met rokken rond. Stijn heeft er zich ondertussen ook al eentje aangeschaft. Alleen de coole gasten hebben een broek (zie foto), liefst jeans, aan.

Morgen nemen we de bus naar het Isle Lake, een prachtig natuurgebied naar het binnenland toe. Ze spreken over een busrit van 12 uur, maar in werkelijkheid zal het 18 uur zijn.

Tijdens deze 2 dagen Yangoon weer heel wat gezien en geproefd; heerlijk die suikerrietdrankjes! Ik ga me hier alvast voldrinken voor de rest van mijn leven!

Dikke kussen en tot later!