Een weekje van de aardbol verdwenen

Vandaag zijn we aangekomen in Hanoi, de hoofdstad van Vietnam. En dit na 3 dagen van ''hard core' reizen (ja, ik begin me de backpackers taal al eigen te worden).

Elke dag een busrit van minstens 7 uur, maar doenbaar en de beloning was natuurlijk; Annelies. Leuk, een nieuwe, frisse verschijning die ons de komende maand zal vergezellen. De 2de etappe van mijn reis kan beginnen!

Maar wat hebben we allemaal uitgestoken tussen Myanmar (zie mijn laatste post'je) en Vietnam? De missing link is Laos, het meest gebombardeerde land ter wereld, gelegen tussen Thailand en Vietnam. Alle mannen hebben er zo snoezige, lieflijke gezichtjes. Hier komt de term 'babyface' totaal tot zijn recht. Minder leuk is dat het tijdens de Vietnamoorlog 30 miljoen bommen op zijn dak kreeg, waarvan 30% niet tot onmiddellijke ontploffing kwam. Deze bommies (anti-persoons mijnen) worden na opsporing en het onschadelijk maken, gerecycleerd naar potten, bijlen, bloembakken en ander huis-tuin materiaal. De Laos mensen gaan creatief om met hun geschiedenis.

Laos heeft ons tijdens deze week een rustige indruk gegeven; de mensen zijn relaxed, lay-back en (nog een synoniem) rustig. De hoofdstad Vientiane blijkt een groot dorp en Luang Prabang, een Unesco werelderfgoed stad gekenmerkt door Franse koloniale stijl, bleek toch niet zo overweldigend te zijn. Wat ons het meest is bijgebleven (waarschijnlijk onterecht), is het stadje Vang Vieng, een platvloers backpackers' oord waar we voor enkele dagen het verstand op nul hebben gezet. Na enkele uren door ongerepte berglandschappen rijden, kom je plotseling in deze geschifte stad, vol met neonlichtreclame, bars waar je nonstop naar Friends en The Simpsons kan kijken. En dit op een redelijk vadsige manier; liggend op de grond met een bijzettafeltje, je moet je arm niet al te ver strekken voor je bier, happyshake of happypizza. Overdag kan je naar de rivier gaan en je begeven onder het feestvierend, drinkend en pronkende volk, ala Ibiza. Het zou een beetje arrogant zijn om ons daar van af te zetten, dus hebben we ons (met veel plezier) laten gaan; leve het backpackers bestaan!

Maar nu genoeg! Terug naar het cultuuropsnuivende, avontuurzoekende, 'onder the locals begevende' reizen ;)

De computer weigert mijn fotokaart te herkennen. Even geduld voor de foto's.

Al een voorsmaakje ; Stijn in traditionele Myanmar kledij tussen blonde, rondborstige Britse dames.

Dikke kussen

Laatste dagje Myanmar

Na een nachtrit van 16 uur zijn we weer terug in de hoofdstad Yangoon. De temperatuur is de hoogte ingegaan, het droogteseizoen komt eraan en snel. Het is tijd om een fris briesje en wat water op te zoeken. Gaan we dat wel vinden in Laos en Vietnam?

De boottrip van Mandalay naar Bagan was heerlijk (bedankt Alexander voor de tip!). Heerlijk soezen op het dek, de MP3 speler op de oortjes en genieten van de ondergaande zon, super! Misschien een beetje a-sociaal, maar dat mag na een hele namiddag manillen (= typisch westvlaams kaartspel volgens Stijn). Tijdens de boottrip zijn we nog een andere Belg tegengekomen, een Westvlaamse schrijnwerker. Ik heb heel veel sympathie voor ondernemende handenarbeiders, maar na de vele seksistische opmerkingen en domme Limburgergrappen ben ik weggevlucht. Niet al te subtiel en volwassen, maar ik wou gewoon weg. Mijn taak voor deze reis is dan ook meer assertiviteit ontwikkelen. Stijn heeft al een 10-puntenprogramma opgesteld ;) Ik was ook al een beetje uitgevlogen tegen iemand van de Bijbelschool, grrrr zo'n arrogant manneke! Het derde conflict zal dus beter verlopen, waar een reis toch niet goed voor is.

In Bagan hebben we heel veel tempels, pagodas, stupas en terrasjes bezocht, zeer leuk indrukwekkend, voornamelijk die laatste. Terwijl Bagan het meest toeristische oord van Myanmar is, heb je nog de indruk er alleen rond te lopen. Het enige vervelende is het afschepen van de "do you need some postcards" kinderen en de "I am a painter, do you want one?" mannen.

Komend weekend gaan we weer heel wat kilometertjes vreten. Hopelijk vinden we een interessante manier om zo snel mogelijk van Bangkok naar Laos te gaan.

En nu moet ik doorgaan. Over 20 minuutjes heb ik met Stijn afgesproken aan, jawel, weer een tempel. We gaan onze laatste Kyats opmaken en ik wil nog een paar mensen gelukkig maken met een paar Tshirtjes.

Kussies op de snoet!

Waar moet ik beginnen ...

... zoveel gezien, gedaan, opgemerkt, ontdekt deze laatste 2 weken in Myanmar. We zijn van de hoofdstad Yangoon doorgetrokken naar het noorden. Het was bijna een trip van 24 uur, maar tegen alle verwachtingen doenbaar; eerst 12 uur in een bus (als enige toeristen werden we naar onze plaats geescorteerd - ze zijn hier super vriendelijk en hulpvaardig), dan 2 uur in een minibuske (stijn kreeg nauwelijks zijn benen tussen de zetels - maar prachtig natuur bij zonsopgang) en tenslotte 6 in de trein (eerst lastig gevallen door een dronken soldaat, pochend met het geld dat hij verdiende onder dit vreselijk bewind - super leuke contacten met de plaatselijke bevolking). De Myanmar zien immers niet zo veel toeristen (sinds 1995 kan je hier komen). De mensen in de bergdorpjes noemen ons Engle; om 2 redenen, we spreken Engels en ze zijn gekoloniseerd geweest door Groot Brittanie.
Het meest schitterende aan Myanmar vind ik de natuur; ongelooflijk wat voor bomen je hier ziet, je moet al in een kring staan van 8 mensen om de stam te omarmen. In een land waar de mensen het niet zo goed hebben (ze blijken wel gelukkig, maar hun grootste probleem is de overheid - 60% van de inkomsten gaat naar militaire doelen en 0.5% naar gezondheidszorg), hebben de dieren en de natuur heel wat bewegingsruimte en voorrechten. Tot nu toe hebben we al heel wat bos, bergdorpjes, weiden en rijstvelden doorwandeld. Niet 1, maar 2 trekkingen hebben we achter de rug, ik heb mijn wandelschoenen al goed kunnen gebruiken. Als je een aantal dagen met een lokale gids optrekt, kom je dan ook heel wat te weten. Buiten de zware kost over de overheid, het regime en dergelijke, kon ik het niet laten mij te informeren over de jongerencultuur; hoe leren beide sexen elkaar kennen in een land zonder schuimTD's, jeneverfeesten en Pukkelpop? Ja, meestal vinden ze elkaar op het plaatselijk oogstfestival of op school en misschien wel in de theehuizen (maar iedereen is daar zo gereserveerd). Verder zijn Britney Spears en David Beckham nogal in en natuurlijk Jacky Shan. De uitbater van het vorige guesthouse kende de Mussels from Brussels,wow, waar je als Belgische toch niet trots op kan zijn! ;)
De boerderijdieren zijn hier heel leuk om te zien, de varkentjes hebben hier veel ruimte en krijgen een appart hok in de tuin, de ossen en koeien zien er zo gezond en mooi verzorgd uit. Mijn memory stick staat vol met foto's van varkens en koeien, oeps, dat wordt saai met de fotoreportage van mijn reis. Ik zal het vanaf nu beginnen te compenseren met tempels, stupas, pagodas en boedhas. Morgen gaan we met de boot naar Bagan, de stad met 3000 tempels. Een boottrip van 9 uur (en we hebben de expresboot genomen); alle transport neemt heel veel tijd.
Ik heb het hier ongelooflijk naar mijn zin. Het enige wat mij ontbreekt, zijn jullie!!! snif, snif

dikke kussen en tot later!

Wow, toch internet, maar moeizaam

Yangoon is weer een nieuwe impressionante stad. Een klein cultuurshockje achter de rug. De overgang van het toch wel toeristische Thailand naar een land waar je als blanke een serieuse bezienswaardigheid bent, is even slikken. Alle mannen lopen hier met rokken rond. Stijn heeft er zich ondertussen ook al eentje aangeschaft. Alleen de coole gasten hebben een broek (zie foto), liefst jeans, aan.

Morgen nemen we de bus naar het Isle Lake, een prachtig natuurgebied naar het binnenland toe. Ze spreken over een busrit van 12 uur, maar in werkelijkheid zal het 18 uur zijn.

Tijdens deze 2 dagen Yangoon weer heel wat gezien en geproefd; heerlijk die suikerrietdrankjes! Ik ga me hier alvast voldrinken voor de rest van mijn leven!

Dikke kussen en tot later!

Laatste berichtje uit Thailand

hier mijn laatste berichtje uit Thailand. morgen vertrekken we naar Myanmar voor 3 weken. waarschijnlijk ga ik jullie vandaar niets kunnen laten weten; Myanmar is nogal een specialleke, een militaire dictatuur waar internationaal communiceren op alle gebied wordt bemoeilijkt. het blijkt wel een prachtig land te zijn, mooie natuur, vriendelijke mensen, weinig toerisme ... Iedereen draagt er een rok, ook de mannen, wel met onderbroek. onze Thai gids had er een leuke mop over tijdens de trekking ; nadat een hongerige kip naar iemands ballen had gehapt, waren ze in Myanmar toch maar onderbroeken gaan dragen (hihi, ja, de humor is hier nogal basic).

we zijn weer een weekje verder en we hebben weer heel wat gezien, gehoord en beleefd :
naar een Thai boxmatch gaan zien. we waren bang dat het te agressief zou zijn, maar nee hoor, uiteindelijk was het niet bloedig genoeg. we gingen helemaal op in het gevecht, onze kwade aard kwam in ons op. stijn riep zelfs in het Brugs "gief hem op zen mule". zeker als een Europeaan het moest opnemen tegen een Thai, waren we niet te houden en met succes; ze hebben allen gewonnen!
de Thaise massage was mij toch iets te pijnlijk. ze vinden hier met alle gemak je pijngrens en daarboven. zo was er een rekoefening waarbij ik op mijn buik moest liggen, terwijl de masseuse op mijn rug stond, trok ze mijn voeten naar mijn hoofd. volgende keer ga ik toch die relaxerende oliemassage proberen.
en op stap geweest! te gek! naar een lokale discotheek, den Spicy, en ja hoor het was nogal spicy. ik voelde me heerlijk; als enig meisje (als westerlinge) kon ik me gewoon amuseren (drinken en opgaan in de muziek), zonder rond een of andere kerel te draaien. stijn moest de grieten van zich afslaan en er werd ook een kerel aan mij geintroduceerd, maar vriendelijk bedankt. dus Jef, je moet niet vrezen ;)
momenteel hebben we enkele dagen Pai achter de rug, een hippiedorpje enkel ontstaan uit toeristische noden. ik voelde me er aanvankelijk niet zo op mijn gemak. gelukkig hebben we een aantal toffe mensen leren kennen en hebben we het stadje ontvlucht door met de scooter te gaan rondrijden. ondertussen is stijn, die voorheen niets van versnellingen kende, helemaal gewonnen voor dat gemotoriseerd ding (hij kwam wel niet de heuvel op ;)
eenmaal de heuvel op, hebben we twee toffe Belgische meiden leren kennen. vervolgens zijn we met hen gaan bubbelen in natuurlijke warmwaterbronnen. stijn heeft er zich als een echte vent met een pint bier naastgezet.

buiten die twee meiden, zijn we nog Belgen tegengekomen en niet zomaar Belgen; Gaetan en zijn vriend Koen. tijdens onze dagelijkse zoektocht naar voedsel, zijn we op hen gebotst op de nachtmarkt van Chiang Mai; te gek! een gesprek dat nogal braaf begon over elkanders reisplannen ontaarde in een spannend debat tussen filosofische menslievendheid en harde marketing. stijn had ineens een veel moeilijkere gesprekspartner ;)

Dikke kussen aan jullie allemaal en tot 17 maart!

Terug uit de jungle

we hebben momenteel een georganiseerde 3 daagse achter de rug; wandelen in de jungle gecombineerd met een aantal uitstapjes naar sightseeing plaatsen. voornamelijk het wandelen was leuk, heerlijk rustig door het prachtige oerwoud en van tijd tot tijd kwamen we een klein dorpje tegen. ik voelde me Frodo op zoek naar het kwade oog. ook een tripje gemaakt op een olifant (klopt, Bart en Els, je wordt er een beetje zeeziek van). mijn conclusie; een olifant heeft maar een vitesse, maar is wel te gebruiken op alle terrein. tijdens ons bezoekje aan het Elephant Reservation Parc kregen we een demonstratie te zien van wat deze dieren allemaal kunnen; een heel interessant werktuig voor in de Reppelse bos ;)
tijdens de trekking verbleven we in kleine bergdorpjes; heel minimalistisch, maar authentiek. savonds was het superkoud. alhoewel we de nodige voorzorgen hadden genomen, voelde ik me toch een ijsklontje. de tweede nacht had ik dan ook een nieuwe techniek toegepast; de deken mummificatie (2 dekens rond me gedraaid, eerste slaapzak en dan nog een slaapzak met een deken en dubbele mat onder mij). gevolg, beschouwd als een hoop dekens, hadden ze me laten liggen.
het hoogtepunt van de trekking was een bamboe rafting op de rivier. die lokale thaise gasten lopen over rotsen, zand en stenen alsof het niets is. de vlotten moesten verstevigd worden omdat we te zwaar waren. het verschil tussen een thai en een westerling is niet alleen duidelijk aan de huidskleur ;)

gisteren liet ik mij verleiden tot de aankoop van een fishermans broek; de typische backpack pamperbroek, maar heerlijk om dragen.

vanavond gaan we naar thais boxen zien. het schijnt er heel bloedig aan toe te gaan en morgen ga ik thais potteren.

dikke kussen en tot later!

vergeet ook niet naar de reissite van stijn te gaan! of van mike!

Meer naar het noorden: Chiang Mai

Wat een vermoeiende nachtbusrit; door de bobbels kon je nauwelijks slaap vatten en volgens Stijn waren het luizendekentjes. Maar toch aangekomen in de 2de grootste stad van Thailand. Deze meer noordelijk gelegen stad is het paradijs van de cursussen. Ik ga Thais leren koken; leuk potteren met anderen en een begeleid bezoekje brengen aan een marktje. Dan weet ik eindelijk wat dat allemaal is van fruit, groenten en ander stuff. Stijn gaat een cursus Yoga/ Dans volgen. Kortom, we gaan ons volledig laten gaan in het hippie gebeuren.
Vreselijk uitgeput, heb ik gisteren rustig de avond doorgebracht op mijn kamer. Eindelijk rust, geen straatwerken, hanengekraai of religieuze gezangen. Nu zal ik de rust in de Merelstraat nog meer weten te apprecieren.
Verder hebben we ook al andere interessante vervoersmiddelen ontdekt, waaronder de motorfiets. Dat was lachen (of toch in het begin); beide nog nooit op zo n ding gezeten en dan moeten we dat juist hier leren. De afstand hadden we serieus onderschat; met als gevolg dat we in het donker moesten terugkeren, creepy!
Morgen gaan we naar het Elephant Conservation Parc, een park waar ze deze dieren opvangen, verzorgen en allerlei kunstjes leren. Ik heb ook al suikerriet gegeven aan een baby olifant (zoals een echte toerist). Grappig, zo n groot dier met die kleine oogjes.
Volgende week gaan we trekken in de jungle; er zouden weer Duitsers in de groep zitten; leuk, het blijft een heerlijke taal.